Carla (1957)

Kerngroeplid

“Ik heb in De Wonne veel wonderen zien gebeuren”

“Voor mij is De Wonne een voortdurende oefening in loslaten. We vormen een gemeenschap van tochtgenoten die elke dag op weg gaat naar een nog onbekende bestemming. Dat is spannend. Hoe ga je met elkaar om zonder dat je voor elkaar gekozen hebt? Hou werk je aan vertrouwen en aan een stabiele gemeenschap waarin iedereen zich gekend voelt?

Veel tijdelijke bewoners komen met grote onrust binnen, bijvoorbeeld omdat ze een ingrijpende gebeurtenis hebben meegemaakt. Wij bieden warmte, veiligheid en verbondenheid waardoor ze de kracht hervinden om zichzelf te zijn, relaties met anderen op te bouwen en verder te kunnen. Dat lukt niet altijd. Maar ik heb in De Wonne veel wonderen zien gebeuren.

Als kerngroeplid moet je stevig in je schoenen staan, een gezonde dosis zelfspot en humor hebben, geen al te groot ego en de nodige levenservaring.

Voor mij is het voorbeeld van Franciscus van Assisi altijd een belangrijk kompas geweest. Van hem heb ik de betekenis geleerd van nederigheid, dankbaarheid en een leven zonder vastomlijnde beelden of verwachtingen. Natuurlijk is een bepaalde structuur nodig om als gemeenschap goed te kunnen functioneren. Dat is alleen geen doel op zichzelf maar een middel om ruimte te maken waarin mensen weer mens kunnen worden. Die ruimte heb ik ook voor mijn eigen groei nodig.

In De Wonne komen alle lijnen uit mijn leven samen: de pijnpunten, de liefdes en vriendschappen, de dromen en idealen, mijn religieuze betrokkenheid. Ik weet mij gedragen door een gemeenschap die ik samen met de andere kerngroepleden mag dragen. Dat is iedere dag opnieuw een reden voor grote dankbaarheid. En ik heb ook voor grote groepen leren koken…”